No cure, no pay. Risico’s en nadelen

Recruitment modellen · No cure no pay

No cure no pay recruitment nadelen en risico’s voor werkgevers

No cure no pay klinkt aantrekkelijk. Je betaalt pas als er iemand start. Geen resultaat betekent geen factuur. Toch gaat het hier bij veel werkgevers mis. Niet omdat het model altijd slecht is, maar omdat het vaak verkeerd wordt ingezet. In dit artikel lees je de echte nadelen van no cure no pay recruitment, welke risico’s je als werkgever loopt, en hoe je het model zó gebruikt dat het wél werkt.

Gabrielle · Recruiter voor MKB werkgevers
No cure no pay uitleg
No cure no pay recruitment uitgelegd met focus op controle, afspraken en selectie
No cure no pay is geen gratis recruitment. Je betaalt misschien pas bij plaatsing, maar je betaalt altijd ergens. Met tijd, met kwaliteit, met risico, of met verloop.

Wat betekent no cure no pay recruitment precies

No cure no pay betekent dat je als werkgever alleen een fee betaalt wanneer er daadwerkelijk een kandidaat wordt aangenomen. In de basis klinkt dat logisch. Een bureau of recruiter neemt het zoekwerk op zich en wordt beloond bij succes.

De valkuil zit niet in het concept, maar in de uitvoering. Zodra meerdere partijen tegelijk op dezelfde vacature werken, ontstaat een race. En in een race wint snelheid vaker dan kwaliteit.

Wil je eerst het complete model begrijpen inclusief varianten en afspraken. Ga dan naar de pilaarpagina no cure no pay.

De grootste nadelen van no cure no pay

Dit zijn de nadelen die je als werkgever in de praktijk ziet. Niet de theoretische lijstjes, maar de plekken waar je recruitment echt weglekt.

Nadeel één: focus op snelle plaatsing in plaats van passende match

No cure no pay wordt vaak gedreven door tijd. Wie als eerste een kandidaat presenteert, heeft de beste kans op de fee. Daardoor schuift de focus ongemerkt.

De selectie wordt vaak beperkt tot beschikbaarheid en een oké cv, terwijl gedragsfit en betrouwbaarheid nauwelijks worden getoetst.

Het gevolg zie je later. De kandidaat start, maar haakt af na een paar weken. Of presteert net onder de maat. Dan heb je wel je fee betaald, maar geen oplossing gekocht.

Zeker bij logistieke rollen zie je dit hard terug. Als je daar structureel sterk op wil bouwen, begin dan bij de pilaar logistiek personeel.

Nadeel twee: beperkte controle over proces en boodschap

Veel werkgevers zetten no cure no pay uit zonder duidelijke briefing. Dan gaat elk bureau zijn eigen verhaal vertellen. De één verkoopt een andere werktijd. De ander maakt het salaris mooier. Een derde belooft opleidingsruimte die er niet is.

Dat levert verwarring op bij kandidaten. En vooral wantrouwen. Kandidaten prikken daar snel doorheen. Zeker in sectoren waar het aanbod krap is.

Wil je werving strak neerzetten met één lijn en één verhaal. Dan hoort dat onder je recruitment aanpak.

Nadeel drie: je krijgt vooral actieve werkzoekers

In no cure no pay trajecten wordt vaak gewerkt met snelle sourcing en snel publiceren. Dat betekent dat je vooral mensen bereikt die al zoeken. Die groep is kleiner dan je denkt.

Voor de beste match heb je vaak ook passieve kandidaten nodig. Mensen die niet reageren op een standaard vacaturetekst, maar wel openstaan na het juiste gesprek. Dat vraagt tijd, context en vertrouwen. En dat botst met het race model.

Nadeel vier: het model werkt slecht bij vage vacatures

Als je functie onduidelijk is, gaat elke recruiter gokken. Dan worden gesprekken random. Dan worden cv’s random. En dan wordt de match random.

In administratie zie je dit vaak. Werkgevers zoeken een administratief medewerker, maar bedoelen eigenlijk drie functies. Verwerking, klantcontact en procesverbetering tegelijk. Als je dat niet afbakent, kan geen enkel model goed werken.

Voor die afbakening bouw je je cluster op de pilaar administratief personeel.

Nadeel vijf: kwaliteit van screening is vaak te dun

Een goede selectie gaat niet over vragen stellen. Het gaat over gedrag toetsen. Consistentie controleren. Werkhouding onder druk begrijpen.

In een no cure no pay race is die diepte vaak het eerste dat verdwijnt. Want die diepte kost tijd. En tijd voelt als risico voor het bureau.

Daarom is het slim om zelf een minimale selectiestructuur te eisen. Bijvoorbeeld met een vaste intake en een vaste scorecard. Die manier van denken vind je ook terug in onze aanpak op de hoofdpagina.

Wanneer no cure no pay wél een slimme keuze is

No cure no pay kan prima werken als de randvoorwaarden kloppen. Dit zijn situaties waarin het model vaak goed uitpakt.

  • De functie is duidelijk en afgebakend
  • Je hebt snel iemand nodig en de markt is redelijk toegankelijk
  • Je organisatie levert snel feedback en beslist snel
  • Je hebt een bureau dat echt de sector begrijpt
  • Er zijn harde afspraken over screening en communicatie

Wanneer je beter een andere aanpak kiest

Dit zijn situaties waarin no cure no pay vaak duur uitpakt, ook al voelt het goedkoop.

  • De rol is schaars of specialistisch
  • Je vacature is nog niet scherp genoeg
  • Je hebt meerdere stakeholders en trage besluitvorming
  • Je wil nadrukkelijk op cultuur en gedrag selecteren
  • Je hebt in het verleden veel verloop gehad op deze rol

In dat geval wil je of meer regie, of een strakker proces. Dat begint bij je recruitment aanpak.

Checklist: zo beperk je het risico bij no cure no pay

Als je no cure no pay inzet, gebruik dan deze checklist. Dit voorkomt de meeste ellende.

  • Werk met één partij of maximaal twee, niet met vijf tegelijk
  • Leg vast wat je minimaal wil zien in screening en referentiecheck
  • Maak één duidelijke vacaturebriefing met harde kaders en realistische boodschap
  • Plan vaste feedbackmomenten zodat kandidaten niet blijven hangen
  • Maak afspraken over exclusiviteit per kandidaat zodat er geen dubbele voorstellen komen
  • Leg vast hoe lang de garantie is en wat wel en niet onder garantie valt

De stille kosten die werkgevers onderschatten

Veel werkgevers kijken alleen naar de fee. Maar de echte kosten zitten vaak in drie dingen.

  • Tijdverlies. Veel cv’s, weinig kwaliteit, veel gesprekken, weinig resultaat
  • Verloop. Een snelle plaatsing die niet blijft kost meer dan een hogere fee voor een goede match
  • Reputatie. Kandidaten die afhaken vertellen het door, zeker lokaal

Dit is precies waarom je met longtail blogs autoriteit bouwt. Je laat zien dat je het model niet verkoopt, maar begrijpt.

Samenvatting: no cure no pay is een tool, geen strategie

  • No cure no pay werkt alleen goed bij duidelijke rollen en snelle besluitvorming
  • Het grootste risico is focus op snelheid in plaats van match
  • Beperkte procescontrole leidt tot ruis en miscommunicatie
  • Met een checklist en heldere afspraken kun je risico sterk verlagen
  • Wie autoriteit wil, moet eerlijk zijn over nadelen en voorwaarden

Wil je no cure no pay inzetten zonder ruis en zonder mismatch

Plan een kennismaking met GoudTalent
Vorige
Vorige

no cure, no pay. Kosten uitgelegd

Volgende
Volgende

office manager